De Reisbabbel
Vertrek 15/05/2012!
We tellen af!
Het vertrek van mijn volgende reis is voorzien op 15/05/2012. Waar gaat het deze keer naartoe? Heb je even tijd;
Hongarije (Budapest) – Kroatië (Osijek) – Servië (Belgrado – Niš) – Macedonië (Skopje) – Albanië (Kruja – Tirana) – Montenegro (Njegusi) – Bosnië (Neum) – Slovenië – Duitsland (Berchtesgaden) en ten slotte naar huis.
Het wordt een reis door het onbekende, vele delen heb ik nog nooit bezocht maar ik kijk er echt naar uit! Nu kan men nog enkele landen bezoeken zonder toerisme en genieten van de plaatselijke bevolking. Ik ga ook afwijken van de “normale” routes om zo nog intenser te kunnen genieten van de mensen.
Het dagelijks verslag met de kaarten, foto’s en belevenissen zal je hier kunnen volgen.
Afspraak dus op op 15 mei…Ik kijk er alvast naar uit.
Indien er vragen zijn kan je ze altijd stellen op het gastenboek.
Papa Leone
Even online geraakt reis Bosnie.
Een laatste keer papa uit Bosnie? Als je ooit in Bosanska Gradiska komt ga dan eens eten in restaurant Djerba, het is juist naast de grens. Een uitstekend restaurant en voor de prijs moet je het niet laten! Eten en een uitstekende fles wijn met vier personen voor 50 €, komaan dat is toch geen prijs he, ook niet voor Hollanders? Wij kregen de schotel echt niet op, maar lekker dat het was.
Zo is er dan toch een einde gekomen aan onze uitspattingen. Alleen spijtig dat door de enorme hitte onze broeken gekrompen zijn. … En morgen? Vozimo doma, steta je, ali videmo se iduce godina.
AKO BOG DA!!
Papa & Mira
Wat mij opvalt in Bosnië?
Enkele jaren geleden was er hier een overvloed aan vlinders, reptielen en kikkers. Dat is nu allemaal verleden tijd! De boomkikker Hyla Arborea was overvloedig aanwezig, nu heb ik er nog geen enkele gezien. Betekent dit dat na de oorlog de verdelgingsmiddelen hun intrede gemaakt hebben? Het antwoord is ja. Ze waren al aanwezig maar nu waarschijnlijk in overvloed zeker, en nog straffer? Ik weet nog goed de eerste keer dat ik hier was die invasie van nachtvlinders! Het was een “pest” want die beestjes waren bijna zo groot als een aansteker en duizenden vlogen er rond! Het was prachtig maar waarschijnlijk aten de rupsen de gewassen op en die zijn bestemd voor de mens. De kikkers zaten op de ramen, en nu zie (hoor) ik juist mijn eerste boomkikker. Maar is dit vooruitgang? Nee, maar de aardappelen zijn groter, de maïs groter en de natuur naar de kloten!
Ondertussen is ook dit probleem opgelost, vroeger waren er veel muggen, nu niet meer want er wordt gespoten! Dus geen kikkers meer die ’s avonds een concert ten beste geven. Maar dit is ook het begin van een levenscyclus, geen kikkers betekend minder ooievaars en andere vogels. Maar beseft men ook dat alles ook ooit bij ons mensen in de voedselketen komt???
En toch noemt men dit vooruitgang.
04/09/2011
Morgen is het weeral zover, de terugreis kan beginnen . 1400 km liggen te wachten om af te leggen, gelukkig is het bijna altijd autostrade. Mijn weg gaat over Zagreb, Maribor, Graz, Wurzburg en zo naar Frankfurt.
Mijn enigste schrik is hier de Bosnische grens, ze kunnen hier echt ambetant doen tegenwoordig. Maar ook de Kroaten willen zich bewijzen tegen de Europese unie en doen meer controles. En dan heb je natuurlijk die Slovenen, lachen voor ne frank kunnen ze zelfs niet,..Maar het is ook het eerste jaar dat ik niet in overtreding ben of toch bijna niet, ik wordt oud geloof ik.
Maar wat hebben die drie weken mij gebracht? Het was natuurlijk niet zoals mijn eerste reis in mei maar het is toch interessant geweest. In het begin hebben wij het rustig gehouden en zijn aan zee gaan uitrusten in Villa Nova in Neum. We hebben daar lekker gegeten en dat privéstrand van de eigenaars was prima in orde! Ook de kamers trouwens, alles picco bello! Het enige minpunt is natuurlijk die Hollander die mijne spiegel eraf gereden heeft! Maar voor hetzelfde geld was hij op mij gereden of kreeg iemand van ons een stuk glas in zijn oog ..Ik hoop alleen dat die reservespiegel het uithoudt tot in België.
Het is trouwens een groot probleem geloof mij! Het zijn niet zozeer de Kroaten die gevaarlijk rijden maar wel de toeristen. Men huurt een camper of komt met de caravan en beiden zijn overladen met producten die je evengoed hier kan kopen. Maar deze dingen zijn breder dan een gewone auto en men wil ook nog zo snel mogelijk ter plaatse zijn en dan gaat de snelheid ook een beetje hoger en dan doet men domme dingen!! Ik heb meer dan eens moeten uitwijken voor deze wegterroristen! Laat het nu eens duidelijk zijn voor altijd. In de supermarkten hier kan men bijna ALLES kopen! Nee geen senseo pads maar voor de rest alles en van goede kwaliteit, tot inlegkruisjes toe!!!. Het is geen onderontwikkeld maar een modern land in volle opbouw met vriendelijke mensen.
Ik kan mij ergeren op het Kroatisch prikbord forum waar mijn commentaar dikwijls verwijderd wordt. Waarom? Ik kan die negatieve kritiek niet meer uitstaan van bepaalde mensen die alles hier negatief vinden. Ja het is van een Hollander die hier blijkbaar gewerkt heeft maar meer tijd op het prikbord gespendeerd heeft dan aan zijn zaak en nu bakken gif over de Kroaten spuit. Geen wonder dat je dan op de fles gaat zeker? Enfin die gast is misschien achterstevoren geboren en ik hoop dat hij deze tekst eens leest, hier kan ik eens vrij mijn mening geven.
En is er iemand niet akkoord met deze woorden kunnen ze altijd reageren op mijn gastenboek.
Mira is in Bosnië bij de ouders gebleven en ik ben enkele dagen naar de Baranje geweest. Ik heb alleen spijt dat ik niet langer kon blijven tot die folklorefeesten in Bilje er waren. Privé redenen dwongen mij naar huis, maar nu heb ik weeral iets om naar uit te kijken volgend jaar zeker?
Dus is het al bij al een goed verlof geworden en moet ik afscheid nemen van de Bosniers en de Kroaten. Ze hebben allemaal hun best gedaan om mij het leven aangenaam te maken en ik heb weeral vrienden voor het leven gemaakt en mooie restaurantjes gevonden. Dus kan ik weer wegdromen deze winter en dingen voorbereiden voor mijn volgende reis die ik volgend jaar ga ondernemen naar Kosovo, Macedonië en Albanië. Patrick van Slavino zal mij wel weer aan enkele adresjes helpen waar ik heerlijke wijn kan gaan proeven. Alvast bedankt Patrick en tot binnenkort op een open flessen weekend zeker? En hiernaast hebben ze een huis gebouwd en ligt het dak erop, dit is weeral een reden om te feesten en een varkentje aan het spit te steken. De buren worden daarbij ook uitgenodigd en er is muziek, drank en ook wordt de revolver bovengehaald en enkele schoten gelost. Als dat maar goed komt..
Allé, ik zal Mira eens aan het werk zetten om met haar luie kont uit de zetel te komen en beginnen in te pakken. Het restaurant moet terug open!!
Tot ziens in België
01/09/2011
Vandaag de wijnroute gedaan in de Baranja. Dit is werkelijk een avontuur op zich en een beetje avontuurlijk moet je wel aangelegd zijn. Maar als je geen schrik hebt om eens “onberijdbare” wegen in te rijden moet je het zeker eens doen als je in de streek bent.
De route die je moet volgen gaat als volgt:
Als vertrekpunt neem ik Osijek:
Kopacevo – mooi oud dorpje op de rand van Kopacki rit het mooie natuurpark waar het ook heerlijk vertoeven is en waar men een rondvaart kan doen met een boot. Het dorp is terug in de tijd gaan, en deze periode (augustus) zie je er ook de paprikas drogen in lange strengen die men enkel hier ziet. Het zijn meestal bewoners van Hongaarse afkomst die dit doen. Vurig bloed zeker?
Ook kan je er de beste fish paprika eten in het restaurant Zelena Jaba, het is gevestigd aan het kerkplein rechts.
Lug – gewoon een dorpje om de richting aan te geven.
Zmajevac – hier moet je zeker stoppen! Aan de kerk op je linkerkant omhoog rijden. Hier kom je al dadelijk de mooie oude wijnkelder van Josic tegen op je rechterkant, niet te missen, en kan je er heerlijke wijn proeven. Ook heeft hij een mooi restaurant waar je heerlijke plaatselijke gerechten kan eten. Vervolgens kan je gewoon het dorpje doorrijden en op het einde van de weg rechts volgen.
Daar neem je de weg naar Draž.
De weg volgen tot je het bord van de wijnroute tegenkomt en hier kan er echt een stuk avontuur beginnen! De smalle weg inrijden en geen schrik hebben is nu de boodschap. Eerst is het een klein stukje asfalt maar dat is al snel gedaan en de weg splitst zich even verder, rechts is er na 100 meter een mooie oude kelder (weg naar boven volgen), terug naar beneden en dan die andere “weg” inrijden en ook daar vindt je even verder een stukje paradijs met een oude kelder (en lekkere wijn).
Batina – even terug en naar Batina, dit is de grens met Hongarije en hier is er tijdens de tweede wereldoorlog zwaar gevochten en is het Duitse leger er verslagen. Er is een groot mooi monument opgericht om de strijd te herdenken en vanaf dit punt heb je een prachtig uitzicht op de Donau en Hongarije. Het plaatje “spomenik” volgen.
Terugrijden doen we via Kneževi Vinogradi en daar het bord Kamanac volgen, vervolgens naar Karanac . Hier MOET je zeker gaan eten in Baranjska Kuca. Dit is een stukje reis terug in de tijd, oude huisjes van de smid enzo verder kan men er zien in de tuin. Maar de gerechten zijn allemaal homemade en de een aanrader is een koude schotel met de plaatselijke specialiteiten.
Indien je Kulen (heerlijke pikante worst) wil kopen moet je in Kneževi Vinogradi zijn bij Petar Dobrovac bij het uitrijden van het dorp rechtover het grote tankstation. Een gezapig man die met veel vuur (zoals zijn worsten) over zijn waren praat! Ik kende hem niet maar het is een vriend geworden na één bezoekje.
Het is een mooie dagvullende uitstap die echt de moeite is. Ook nog een aanrader om iets te eten is restaurant Kormoran, hier kan je lekkere everzwijnschotels eten, het restaurant is gelegen bij het uitrijden van Kopacki rit.
31/08/2011
Zittend op een terrasje in Osijek en genietend van een vrij internet en een fris wijntje luister ik ook stiekem de gesprekken van de kroaten af. ’t Is misschien niet schoon van mij maar çoit. Wat mij opvalt is dat er veel gesprekken over de EU gaan. Ze hebben er schrik van om toe te treden. Wat gaat het worden met de prijzen? Gaan ze nog meer in de problemen komen, want er is nu al zo weinig werk? Werk is er wel maar centen natuurlijk en daar draait alles toch om? Voor mij de deugniet zal het natuurlijk plezanter zijn als er enkele grenzen gaan wegvallen, alhoewel dat nog wel enkele jaren zal duren.
Om eerlijk te zijn, hoe diep deze landen ook in mijn hart zitten, ze zijn niet klaar voor de EU. Begrijpen die dikke nekken dat dan niet? Of gaat hun pré misschien per land omhoog? Geen enkel Oostblokland is trouwens klaar voor de EU, wie moet alles betalen om deze kunstmatige staat in ere te houden? Juist wij de simpele burgers
30/08/2011
Weet je wat er mij vandaag opgevallen is? Er waren heden tien Amerikanen te gast voor het middagmaal. Die gasten denken echt dat zij de wereld uitgevonden hebben! En de vragen die ze stellen? Komaan zeg, zijn dit inwoners van deze “grote staat”? Ze kwamen van Praag en deden een cruise op de Donau. De eerste vraag was waarom er in Vukovar zoveel kapot was en in Praag en Budapest niet? Kan je die gasten wel zeggen dat dit verschillende landen zijn maar dat snappen ze toch niet. Voor hen is er buiten hun land nog wel Europa maar of dat allemaal andere landen zijn…
De volgende vraag dan maar: hebben jullie universiteiten? En dan oooh jullie hebben televisie, nee, wij volgen het nieuws via een tamtam. En dan in de tuin, ooh look chicken, and do you have egs from them and can you eat those egs? I don’t want to eat them! En ga zo nog maar een beetje verder, de stomste vragen eerst. Wat ze niet gevraagd hebben is of we nog met pijl en boog schieten op onze vijanden. Ik hoop dat hun president een beetje slimmer is dan deze vertegenwoordigers, dit was zeker geen reclame!
Maar ik ben ook naar de Zelena Jaba geweest in Kopacevo. Het restaurant is niets speciaals maar die vissoep? De beste die je vinden!! En verder geen commentaar
En nu nog even rusten, want ik heb verlof.
29/08/11
De teletijdsmachiene van prof Barabas bestaat!
Die boeken van Suske en Wiske maken deel uit van mijn jeugd. Ik heb ze echt verslonden, gelezen en herlezen en..En die Barabas met zijn brilletje intrigeerde mij altijd. Hoe kon iemand al die uitvindingen doen? En het strafste van al? Het werkte allemaal! Slimme gast. Maar ja, daarvoor was hij professor zeker? Maar die ene machine waar de tijd van geen tel was, je zet een datum op het scherm, drukt op een knop en hup je bent er ..het heden is verleden of is het verleden is heden?
Maar het strafste is dat die machine bestaat! Ik ben in het verleden geweest! Het vroegere Kroatie heb ik gezien, de stoelenmaker, smid, kapper, naaister alles was aanwezig in het dorpje! Maar na het bezoek aan dat dorpje kwam er de maaltijd. Ik bestelde er een koude schotel met de specialiteiten van het restaurant. Ja zeg, ik kon het toch niet weten he, maar op die schotel lag bijna een halve koe of varken of weet ik veel! Kulen, pikante sausis, kaas, soort smeerkaas, uitgebakken spek, gewoon spek en hesp en niet van alles één of twee kleine stukjes, als je dat alles op de vogelmarkt kan verkopen heb je goede zaken gedaan. De poes kwam direct af want die wist natuurlijk dat het teveel was voor mij. Gefret heb ik en de poes ook, en gedronken dat ik gedaan heb! Ja een fles water en als afsluiter een cognac, ik ben nu eenmaal een levensgenieter he. En de prijs voor dit festijn? Bijna 11 €, toen wist ik het zeker, ik was in het verleden. Bedankt prof Barabas, stuur mij nog maar eens terug voor ik naar huis ga.
Ik zal ook maar zeggen waar ik geweest ben; het dorpje noemt Karanac en ligt niet ver van Osijek. Ik weet het wel, dit is niet toeristisch maar wel het echte kroatie. Hier kan je nog genieten van de vriendelijke mensen, eten en lekkere wijn. De Baranja is een streek die door de toeristen niet gewaardeerd wordt. De zee en dat is het! Allemaal op een zakdoek en maar zagen dat het druk is en de mensen onvriendelijk. Maar hoe zou jezelf zijn als je bijna gratis moet werken en toch vriendelijk moet zijn tegen die arogante toeristen? Ik zou ook zeggen kust ze en dat mijne baas maar komt werken in plaats van met zijne dikke wagen rond te rijden en tussendoor zijn centen tellen.
Dit is de mening van papa Leone en die man weet wat het echte Kroatie is. Hoe ik dat weet? Ik ken hem goed....
28/08/11
De littekens van Kroatie.
Al rijdend door Slavonie en de Baranja zie je nog altijd de littekens van de oorlog. Althans je ziet de uiterlijke wonden, de kapotte huizen, de borden met “opgepast mijnen”. Welke drama’s hebben zich hier afgespeeld vraag ik mij dikwijls af, wat voor geheimen verbergen die kapotte of half opgebouwde woningen? Is er verkracht , vermoord of beide? Die stenen kunnen het mij niet vertellen.
En de mensen op de straat, die gast in een rolstoel met één been, wat heeft hij meegemaakt? Of die man in een konoba waarmee ik gezellig gepraat heb over alles en nog wat. Heeft hij misschien verkracht en gemoord? Je kan het niet aflezen van zijn gebruind gezicht. Ik zou het willen vragen maar durf het niet. Met vele mensen heb ik al gepraat maar nog nooit heeft er iemand gezegd “ik heb kinderen verkracht, of ik heb vrouwen vermoord”. Dat zijn dingen die gebeurt zijn in het verleden en die men wil verstoppen in de diepste en donkerste grot.
Slechts éénmaal ben ik verschoten! Dat was in het Servische Šid (spreek uit als Shit). Ik had daar kennisgemaakt met een vriendelijke gast die zijn leven terug wilde opbouwen na de oorlog. Het was bovendien een leraar. Wat hebben we veel gepraat over die oorlog, alhoewel het mij wel opviel dat de Serven niets kwaad hadden gedaan. Maar we waren natuurlijk in Servie dus…Terug thuis ben ik dan ook enkele feiten gaan controleren en ik ben toen op een filmpje gestuit van de befaamde bende van Arkan. Dit was een echte terreurgroep die enkel verkrachte en moorde, zonder pardon! Je wist dat als je in hun handen viel dat je mocht blij zijn dat ze je gewoon een kogel door de kop joegen. En op één van die filmpjes bleek die leraar te staan die een kogel door een gevangene zijn kop joeg! Kippenvlees kreeg ik ervan, die “sympathieke”leraar bleek een verkrachter en moordenaar te zijn geweest. Toen ik hem enkele maanden later terug tegenkwam in Sid riep hij al van ver, en daar kwam ook mijn kippenvel terug. Ik heb dadelijk de vraag gesteld die op mijn tong lag “was jij lid van de bende van Arkan?”, hij verschoot en antwoordde met een tegenvraag “waarom vraag jij dat?. Ik wist genoeg en heb mij omgedraaid en ben vertrokken. Een man godverdomme die nu kinderen opvoeding geeft! Ik begrijp het niet.
Maar nu zie je andere littekens in ex Joegoslavie. Ja ik weet dat dat niet meer bestaat, maar dit is eenmaal makkelijker dan al die landen op te noemen. De littekens die je nu ziet zijn deze die de zon achterlaat, bijna alles is verbrand op de velden. De zonnebloemen, mais en wat nog allemaal staan verbrand op de velden! Temperaturen lopen hier op tot 45° en regen heeft men al lang niet meer gezien. Kunnen we misschien geen uitwisselingsproject opstarten? Een beetje zon naar Belgie en regen naar hier? Er zit misschien nog een handeltje in?
Dag 3
Eens een rit gemaakt naar Bardaca, weinig of niet bekend maar oh zo mooi. Het is een oud zandwinning gebied dat nu dient als kweekplaats voor karpers. Alle soorten vogels vindt men daar, echt de moeite om er rond te rijden . En natuurlijk mag een pintje niet ontbreken, goed cafeetje gevonden en dus maar gestopt. En dan voor de zoveelste keer moeten uitleggen dat ik een echte Belg ben.
En morgen gaan we verder naar Neum om daar de mensen nog eens te ambeteren.
The day after mijn reis naar Montenegro.
Na een reis van ongeveer 6000 km en weeral enkele onvergetelijke avonturen later ben ik terug thuis. Ik had het graag anders gewild en nog enige tijd rondgetoerd in die mooie landen. Hoeveel landen ik aangedaan heb van vertrek tot aankomst? Belgie, Duitsland(2), Oostenrijk(2), Slovenie(2), Kroatie, Bosnie, Servie, Montenegro.
Vriendelijke mensen en zelfs agenten heb ik ontmoet, zoals die keer in Sarajevo toen ik door het rode gereden was. 20€ heeft mij dat gekost maar ze hebben mij wel met de sirene op naar de tunnel gebracht die ik niet kon vinden en nooit zelf zou gevonden hebben! Of die agenten in Montenegro waar ik na een tankbeurt mijn lichten was vergeten aan te steken, kostprijs na onderhandeling 10 €, maar ik kreeg er wel de verwittiging bij dat er op mijn route nog snelheidscontroles waren.
Vriendelijke mensen waren die agenten en wie kan zich kwaad maken in deze vorm van overleven? Ik zeker niet! Corruptie komt alleen voor als er geen andere vorm van overleven meer is. Iedereen probeert te roeien met de riemen die hij heeft.
Genoten heb ik ook in Lukomir “Vredige haven” het dorpje op 1495 meter hoogte. Het was een lang gekoesterde droom om er eens te geraken, en het is mij gelukt. Die weg ernaartoe was een belevenis om nooit te vergeten, in het dorp te mogen zijn een voorrecht! Twee mensen wonen er momenteel nog constant en in de zomer na de echt harde winter een twintigtal! Één van de constante bewoners was Nuna, 79 jaar en nog nooit van “haar” berg geweest. Een schat van een vrouw die ik nooit meer zal vergeten. En dan die stilte daar. Ik hoorde wel “krekels” in mijn oren, maar dat hoor ik altijd, maar geen auto, grasmachiene of vliegtuig. Alleen zalige stilte, en dat was een vreemd en zalig gevoel tegelijkertijd!
Diezelfde stilte heb ik ook ondervonden bij mijn “nonkel Petar Njesus” daar in het Lovcen gebergte in zijn mausoleum. Hij is niet mijne echte nonkel maar een Montenegrijnse prins, ik noem hem alleen zo bij wijze van grap. Sorry nonkel, vergeef het mij!
Gastvrijheid heb ik overal genoten. Ik weet het, ik ken de taal een beetje en het woord “vodic” (gids) opent vele deuren. Zoals in Ulcinj waar ik samen met Shazi de baas van het restaurant een fantastisch visschotel heb verorberd. Onvergetelijk was dat, maar mijn deel was wel duur, 50 € maar het zij zo.
En dan natuurlijk in Njegusi waar ik vijf dagen geslapen, gegeten en gedronken heb met Niko en zijn zoon Nicko voor de ronde som van 85 €! Ga er eens slapen bij Zora, mooie kamers en prachtige wandel en fietsroutes. Maar zie dan wel dat je getraind bent.
Genoten heb ik ook bij het ontdekken van de vele orchideeën die er nu overal bloeien, stoppen op mijn rondritten deed ik bijna om de 50 meter.
Ik zie ook het verschil in de netheid van deze landen. Ze gaan er echt op vooruit. Het toerisme zal in de toekomst een belangrijke bron van inkomsten worden. Voor Montenegro heb ik wel en beetje schrik. Zij richten zich, zeker aan de kust op de rijke Russen en momenteel blijven die toch een beetje weg waardoor de luxe appartementen niet meer verkocht geraken.
Ook heb ik mijn buik een beetje vol gekregen van het toerisme! Ik bedoel hiermee de uitbuiting die er gebeurt door de grote maatschappijen die toeristen met veel plezier de Euro’s uit hun zakken kloppen maar de plaatselijke bevolking die toch ook moet leven in de kou laat staan!
De prijzen die ze betalen aan hotels, restaurants en plaatselijke gidsen zijn scrupuleus. Ik heb momenteel geen zin meer om daar deel van uit te maken.
En om af te sluiten de weg naar deze prachtige landen. Het is kort gezegd, werken overal waar je komt! Duitsland is bekend, Oostenrijk langs de Tauernautobaan evenzeer met tijdens de topdagen wachttijden tot drie uur! Luister vooral naar mensen die het weten en vermijd deze topdagen. De beste route gaat over Passau, Linz en zo Maribor en verder naar Kroatië. Vergeet ook geen vignet te nemen, zeker niet in Slovenië want aan de grens maakt men toch controle. En stop nu ook eens met die discussies op allerhande forums over dat vignet in Slovenië! Oostenrijk is duurder en ook Frankrijk, Zwitserland en Italië hebben een soort wegentaks.
Eten in de plaatselijke restaurantjes is ook niet duur en groenten zijn op de plaatselijk marktjes goedkoper dan uw caravan te overladen met groenten uit Nederland of België. Help de plaatselijke bevolking met daar uw aankopen te doen en mekker niet over van alles en nog wat.
Verder wens ik iedereen een evengoed verlof toe zoals ik heb meegemaakt. Dit was er één die in mijn top drie hoort. Bedankt iedereen ginder ik kom zeker terug en volgend jaar ga ik nog verder.
Macedonië tot volgend jaar!
De diesel en vignetten prijzen:
Duitsland: Ultimate diesel 1,689 € - gewone 1,434
Oostenrijk: diesel 1,394 € - vignet 7,90 € voor tien dagen
Slovenië: diesel 1,24 € - vignet 15 € voor zeven dagen
Bosnië: diesel 1,17 €
Montenegro: diesel 1,27 € - vignet 10 €
Dag 16
Nu is het gedaan voor deze reis! Terug naar Kessel via Ljubljana en later Stutgart zodat ik een rondreis gedaan heb en niet tweemaal dezelfde rit moet doen.
Dag 14
Wat ga ik doen in Istrie? Keuze genoeg denk ik, dat is trouwens de ganse reis zo en dat is het moeilijkste om te beslissen. Ga ik het binnenland in om Motovun, Beram, Groznjan, Hum te bezoeken en te genieten van een heerlijke truffelschotel? Of ga ik een beetje eilandhoppen via Krk om dan langs Cres terug te komen? Ik zou het allebei willen doen maar de dagen he..
Ook moet ik hier zeker afspreken met mijn goede vriend Marinko en misschien moet ik wel met hem meevaren op zijn nieuwe trip?
Enfin we zien wel! Ik maak mij geen zorgen.
Wat gaan er vele toeristen vloeken dit jaar! De route van zeg maar Opatija naar Pula is onderbroken wegens wegenwerken voorbij Raša, en de “omleidingsborden” zijn zo goed gezet dat je ze bijna niet kan vinden. Vandaag heb ik dat aan de lijve ondervonden! Waar ik allemaal gezeten heb? Ik durf er bijna niet aan te denken, maar ik beken, het was mooi en leerrijk. Zo heb ik in de omgeving van Pazin het dorpje Pićan ontdekt. Spijtig is wel dat er momenteel grote werken bezig zijn in het dorp maar Istria gangers, ga er eens kijken je zal het je niet beklagen.
En als je dacht dat de werken dan voorbij zijn, denk dan maar vlug iets anders. Ook in Poreč zijn er grote werken die ook rotslecht aangeduid zijn. Dus vloeken zal de hoofdtaal worden tijdens het toeristisch seizoen.
Verder heb ik vandaag nog enkele mensen bezocht om hen te vertellen dat papa Leone buiten gesmeten is en dit jaar niet komt. Jammer maar helaas zeker? Zo is nu eenmaal het leven.
Maar ik trek het mij niet aan want mijn onderste ledematen laten mij meer en meer in de steek. Nog even en het zijn geen “maten” meer, zeg dat ik het gezegd heb.
Groetjes
Papa Leone
Dag 13 12/05/2011
Hier weet ik het nog niet goed langs waar ik ga rijden en waar ik zal stoppen, dat zien we wel tijdens de rit. Ik vermoed dat ik langs de kust ga blijven gewoon om in Bakar dat speciale en lekkere brood te kunnen kopen bakarač genaamd en enkel daar te verkrijgen is.
Ongeveer 550 km heb ik gebold vandaag, een stukje autostrade en voor de rest die mooie magistrale. Een route die ik in 1995 eens gedaan heb op linkse rijvak. Wel, ik vandaag ook. Ik heb geen auto’s gezien en met de bevrijding ook niet. Ze reden toen toch allemaal richting Rijeka.
Maar ik heb ook een kleine omweg gemaakt om mijn oude vriend te gaan bezoeken in Islam Latinski. Ik ben even binnen geweest in zijn huisje, drie uur later rook ik het nog! Even later heb ik hem gezien ..moet ik hem beschrijven? 81 jaar is hij nu en een wrak dat moet proberen om te overleven. Ongelooflijk hoe een mens zijn leven kan veranderen door toedoen van de politiek.
Voor de rest heb ik gewoon die “Magistrale weg” gereden van de Albanese grens tot Opatija en morgen tot bijna in Slovenie. Zij die het nog niet gedaan hebben moeten het zeker eens doen. De panoramische uitzichten zijn MAGISTRAAL.
En weten jullie wat nog? De wijn smaakt hier ook heerlijk en is betaald!!
Papa leone
Dag 12
Ik ben van plan om langs de kust te blijven want dat is toch extreem mooi! Naar de watervallen van Krka ben ik nog geweest toen de oorlog juist gedaan was en er overal nog mijnenvelden lagen en uitgebrande tanks langs de kant van de weg stonden als triestige getuigen van wat er gebeurd was.
Hier ga ik ook ergens onderdak zoeken bij de plaatselijke bevolking.
Ik zou wensen dat ik een schrijver, dichter of schilder zou zijn. De uitzichten vandaag waren schitterend! En de mensen die naar Korcula gaan zal ik eens iets vertellen: wat ik vandaag gevonden heb is gewoon onvergetelijk. Als je op het schiereiland Peljesac bent ga dan eens naar Orebic, daar volg je het bord”Samostan” het is de weg naar Viganj. Dan ga je rechts naar boven en gewoon volgen tot je aan het klooster komt, dit is de eerste stop en hier zie je de graven van de scheepskapiteins. Dan verder rechtdoor en het bord “panorama” volgen: nie bang zijn want het is maar “700 m” verder..maar verdomme smal! En dan op het einde kom je in het paradijs! Oud en versleten is het cafeetje maar vergeten zal ik het nooit. Eten en wijn is gewoon home made maar wat een smaken.
Het magnifieke uitzicht over Korcula moet je er spijtig genoeg bijnemen maar het ligt er gewoon aan je voeten. Vervelend is het wanneer je de volgende dag richting België moet vertrekken.
Best is het wanneer je deze stop in het begin van je verlof maakt..dan kan je nog eens terug gaan.
Voor de rest heb ik vandaag genoten van vriendschap en rust, vriendschap van een Bosnische chauffeur en rust van het klotsen van de golven en het liggen op mijne dikke buik.
E n de rest van de dag? Nog heel slechte wijn gedronken waarvan ik moest zeggen “wauw hoe lekker”.
PS: mijne cholesterol is een ramp aan het worden en dat is de fout van pizaria Laguna in Neum.
Nu is mijn leven echt een hel aan het worden.
PS 2: Mlijet daar geraak je op als je geduld hebt!!
Dag 11 10/05/2011
Uitstap naar mijn dikke vriend “den Ado” in Pocitelj. Hier ga ik volledig door het binnenland van Bosnië richting Mostar want daar wil ik de mensen nog eens gaan bedanken voor de prettige en eerlijke samenwerking.
Langs het binnenland ben ik vandaag naar Mostar gereden en natuurlijk naar mijne dikke vriend in Pocitelj, den Ado. Van de vriendin van mijn oude chauffeur “den Dolf” had ik mooie kledij bij en zijn zoon had er enkele mooie knuffels bijgedaan. Dat was natuurlijk allemaal welkom want nu moet de moeder weeral een jaar geen kleding kopen en is die kleine schat heel mooi gekleed. Bedankt Gerda. De dankbaarheid van Edith was groot en ik werd dan ook op mijn terugweg uitgenodigd om een tas koffie te komen drinken. Dat heb ik met plezier aanvaard want ik had mijn dikke vriend nog niet gezien. Dus gestopt en ja ik heb hem gezien ..maar hij sliep verdomme. Een foto heb ik niet genomen en hem rustig laten slapen, maar volgens de moeder weet hij nog wel wie papa Lino is.
In Mostar heb ik mijn vrienden van het toeristisch bureau gaan bezoeken. Toen ik er aankwam werd er een duiveltje in mij wakker! Ik vroeg heel serieus waar mijn gidse was voor de rondleiding. Verbazing alom natuurlijk! “Had jij een gids besteld?”, “natuurlijk, ik sta daar maar te wachten en er komt niemand”. De huidskleur van mijn mooie vriendin ging van stralend naar lijkbleek. Toen ik de echte reden vertelde ben ik moeten gaan lopen, maar ik had ze toch liggen.
Ze hebben er overal spijt van dat papa Leone niet meer komt en dat hij buiten gesmeten is begrijpen ze ook al niet. En ik heb ondertussen al een massa klachten gehoord van de Belgen hier. Tevreden zijn ze zeker niet en het gerucht gaat al rond dat het volgend jaar terug een busreis wordt maar dan onder leiding van een soort maffia maatschappij waar niemand hier graag mee samenwerkt maar die hier de markt in handen heeft. Ik heb vandaag prijzen gehoord waarvan ik op mijn gat val!
En morgen trek ik voor de eerste keer naar het eiland Mljet, naar het schijnt één van de mooiste eilanden in de Adriatische zee. Morgen weten jullie er meer van.
Papa Leone
Dag 10
Njegusi – Neum 170 km of Njegusi - Neum 201 km
Dit is weer richting België maar natuurlijk niet direct, het is zeker nog niet voorbij. Ik ga er wel van profiteren om tijdelijk afscheid te nemen van enkele plaatselijke gidsen en andere mensen die ik heb leren kennen als reisbegeleider. Ik denk dat ik niet langs de baai ga rijden maar via de kleine wegen in het binnenland om dan zo via Trebinje naar Neum te rijden.
Dag 10 09/05/2011
Met spijt in het hart ben ik vertrokken uit Njegusi. Het dorp in de bergen was zo rustig en mooi. Droom maar papa, volgend jaar langer? Hier leer je wat vriendschap betekent, en wat wij zijn. Geld of geen geld, als wij een scheet laten stink die bij iedereen even hard. Punt andere lijn. Ik kom terug Niko, geloof mij.
Zo ben ik terug gereden langs die wondermooie baai van Kotor. Dubrovnik lag op de weg en ik ken er vele mensen, dus stoppen, eten en genieten. Restaurant Veritas op het markplein, ga er eens eten en doe Miso de groeten van mij, een toffe gast en wat je krijgt is lekker en eerlijk. Zo is mijn dag weeral voorbij gegaan, genietend van de mooie dingen van het leven.
Nu ben ik in Neum, voor mij een thuiskomst. Ik ben eerlijk, ik zal het personeel in hotel Sunce missen dit jaar. Maar terugkomen zal ik, alleen of met…??
Dag 9 08/05/2011
Volgens bepaalde bronnen was het bergklooster van Ostrog wegens een wegverzakking niet bereikbaar. Dat ben ik dan maar even gaan uitzoeken! Maar een verzakking heb ik niet gezien, er is zelfs een grote bus naar boven gereden. Dus mensen zeg maar dat papa Leone gezegd heeft dat Ostrog te bereiken is, te voet, per fiets, met auto en met bus! Wat andere ook mogen beweren.
Dan ben ik nog even iets gaan eten in een fantastisch goed restaurant dat ik al enkele jaren ken. Jonge geit onder de stolp. Een aanrader als je naar Ostrog gaat, het restaurant noemt Bogetici en ligt op de weg naar het klooster.
Verder nog eens gaan tanken en de auto nog eens laten wassen want als je cash betaalt is dat gratis. Maar enkele km verder moest ik weeral een stop maken bij mijn vrienden de politie. Ik was vergeten mijn lichten aan te steken, kostprijs 10 € en in de zwarte kous natuurlijk. Maar het is hen vergeven want de situatie hier is echt schrijnend. Er is weinig of geen werk en ooit zal dit land bij de Europese unie komen. Maar dat is natuurlijk een ander verhaal.
Ik ga nog een rood waterke drinken en mijne auto wat oprommelen.
Morgen verder naar Neum.
Dag 8 07/05/2011
Wat kan het leven toch prachtig zijn. Ik zit hier nu in Ulcinj op een zonnig terrasje te genieten boven die helblauwe Adriatische zee. Alhoewel blauw? Water is toch kleurloos? Ik verdenk er die gasten van iedere morgen uit te varen en blauwsel in het water te doen, ge moet die Montenegrijnen voor niks vertrouwen. Dit even terzijde, want hier zittend op mijn “troon” word ik verwend als een koning. Onvriendelijke mensen? Nee, dit mag men zeker niet zeggen van deze bevolking. De baas van het restaurant die tevens een visser is weet niet wat eerst te doen om mij het leven aangenaam te maken. De vis die hij mij serveert kan niet verser zijn, eerlijk, nog nooit heb ik zo lekker gegeten. Om mij te behagen (want ik ben gids) heeft hij gevraagd of hij zijn goesting mocht doen. Ik was akkoord, maar toen hij met zijn schoteltje vis kwam was ik blij dat ik op een stoel zat! Gelukkig zei hij erbij dat hij ook moest eten (alhoewel ik liever met zijn vrouwtje zou eten). De wijn vond ik minder maar de cognac, koffie en het dessert, aangeboden door de chef was niet af te slaan.
Waar ik wel een beetje schrik voor had was de rekening! Maar voor al dat lekkers was 50 € zeker niet teveel. Dit restaurant gelegen in de oude stad Ulcinj genaamd Teuta moet men zeker eens aandoen!
Vervolgens nog Stari Bar bezocht en daarna de zonsondergang over de baai gaan bezien. Wondermooi is dat! Als je in Montenegro op verlof bent en je hebt de baai van Kotor niet gezien van uit het gebergte ben je NIET in Montenegro geweest! Zeg dat maar tegen iedereen en dat papa Leone het gezegd heeft.
En morgen ga ik naar Ostrog, er werd mij verteld dat dit niet te bereiken is wegens een aardverschuiving maar volgens de plaatselijke bevolking is er niets aan de hand.
Ik houd iedereen op de hoogte!
Dag 7 06/05/2011
Wat was het daar schoon boven bij mijne nonkel. Een helblauwe hemel zonder één wolkje, geen zuchtje wind en warm. Het uitzicht boven was geweldig alleen er geraken was lastig met mijn oude poten. 450 trappen moet men doen om hem te bezoeken, hij heeft zijn laatste rustplaats goed uitgekozen daar op de berg Lovcen op 1670 meter hoogte. Hij was letterlijk en figuurlijk een groot man met zijn twee meter en een leider die de Montenegrijnen niet zullen vergeten. Zijn geschriften en gedichten zijn ook overal bekend. Alléé vooruit nonkel Petar Njegus, het is U vergeven maar als ik deze nacht iets moet nemen tegen de pijn zal ik nog eens aan U denken.
Dan een lekkere pint gaan drinken en genieten van dat wonderlijke uitzicht. Wat is Montenegro toch een schitterend mooi land, een prachtig volk is het. Als er mensen zijn die deze reis ook eens willen maken ga dan eens slapen bij de bevolking en niet in een hotel. Ga eens naar Njegusi bij Zora, ik kan jullie garanderen dat je deze mensen nooit meer zal vergeten. Ook zijn prsut (gerookte hesp) en zelfgemaakte kaas, of zijn lam en natuurlijk zijn wijn. Maar de baas met zijn wijntje van ’s morgens tot ’s avonds (wel even opletten want het is een echte maffioso) maar gezellig is het er zeker. Ook dat zal men wel kunnen lezen in het magazine “Grande”. Verdomme ik ga eens een percentje moeten vragen met al die reclame die ik maak.
Cetinje, de oude hoofdstad heb ik ook bezocht. Het is er wel gezellig maar zeker niet om er een halve dag in rond te lopen. Zeg dus niet dat ik jullie niet verwittigd heb!!
En morgen ga ik de kust eens opzoeken, Bar en Ulcinj zijn twee plaatsen die een bezoek zeker waard zijn. En ook de plaatselijke restaurantjes daar ga ik zeker eens bezoeken.
Dag 6 05/05/2011
Dit wordt een rustige rit omdat er onderweg niet zoveel te zien is. Oke, het klooster van Ostrog ligt op mijn route maar dat heb ik gezien en het is trouwens mooi van ver maar ver… Maar ik weet er wel een goed typisch restaurant! Dit wordt weer genieten van de plaatselijke heerlijke keuken!
Nog een korte stop in Podgorica maken om de vorderingen aan de bombastische kerk te zien en dan naar mijn vrienden in Njegusi.
Hier verblijf ik vier nachten om van hieruit enkele rondritten te doen onder andere naar Bar en Ulcinj aan de Albanese grens.
Een rustige dag ingebouwd vandaag, mag ook al eens denk ik. Maar het is een dag geworden met een onverwacht einde. De baai van Kotor bekijken vanaf de berg blijft iets uniek. Zeker als het weer zijn medewerking geeft. En voor mij de orchideeën liefhebber is de rit naar het mooie Kotor altijd een plezier. De bloemetjes en de bijtjes zeg maar, en er zijn hier bloemetjes met fantastische mooie benen! Maar dit even terzijde, die andere bloemen zijn er in overvloed enkel een beetje uitkijken en zij lachen je toe. Deze periode is voor de natuurliefhebber het paradijs op aarde. Montenegro, vertaald “Zwarte Berg” heeft zijn naam niet gestolen, integendeel!
Zo ben ik langzaam afgezakt naar Kotor en mijn liefste Lucie, niet die in de sky maar mijn gidske van hier. Het weerzien was hartelijk zoals altijd, enkel de teleurstelling dat ik niet meer gids was groot.
Dan nog even iets klein achter mijn tanden gaan steken en op twee Belgen gebotst. Bleek dat het mensen waren van het toeristisch magazine “Grande” die een reportage over Montenegro maakten. We zijn aan de praat geraakt en ik heb hen een paar tips gegeven. Wat ze ervan maken is hun zaak maar dat kunnen jullie dan wel lezen in het juli – augustus nummer. En voor de rest vandaag? Een rood waterke drinken met de plaatselijke bevolking. Jullie weten het, ik offer mij altijd op.
Dag 5 04/05/2011
Vandaag ga ik eens rustig de omgeving verkennen en waarschijnlijk uitwaaien in die mooie natuur. Ik weet niet of er een afvaart van de Tara inzit (lijkt mij wat frisjes in mijn zwembroek) maar ik zal zeker genieten van de mooie natuur.
Genieten?
Normaal begin ik mijn verslag met “ mooi, prachtig ” of weet ik veel. Foert, vandaag was het gewoon genieten van Moeder natuur. De bloemetjes en de bijtjes en een stukje geschiedenis. Rijeka Crnojevica is een dorpje verscholen in die “Zwarte Bergen” maar mooi! Moet men zeker eens bezoeken als je in de buurt bent! En dan die natuur.. versleten ben ik dank zij dit “kloteland” (positief bedoeld). Rijden, stoppen, uitstappen, fotoke, instappen, 100 meter verder stoppen..godverdomme mijn oude knoken doen pijn maar “šta me briga”, het is zo mooi! Die orchideeën en al die andere bloemen, ze maken mij zot.
Ook dat kleine dorpje verscholen tussen zijn machtige bergen en die Konoba (cafeetje), drie mensen en een schapenkop lopen er rond maar mooi en rustig, de vogeltjes fluiten en geen lawaai van auto’s, gewoon zalige stilte! De mensen hier hebben geen geld maar ze zijn rijk! De natuur en de rust, en ’s avonds, hier (Njegusi), in het hart van de bergen en omringd door die gewone mensen, wat kan een mens meer wensen…?
Geloof mij, IK geniet tussen de plaatselijke bevolking, zij weten wat rijkdom is, zij hebben geen centen, maar hun hart loopt over van simpel geluk. Kennen WIJ dit nog? Ik denk het niet!
Maar nu ga ik een lange broek aandoen want die bergen….. het kan er verdomme koud zijn.
Dag 4 03/05/2011
Sarajevo – Durmitor nationaal park 138 km
Omdat het vandaag maar 140 km is kan ik wat later vertrekken naar Zabljak in het nationaal park. Dit is een prachtige rit door ruig gebied waar er verschillende mooie plaatsen zijn om een fotoke te nemen. Graag zou ik onderdak willen vinden in Zabljak omdat ik verleden jaar de brug over de tweede grootste canyon niet gezien heb en het mij een ideale plaats lijkt om mijn verjaardag te vieren.
En geloof mij ik zal er wel invliegen, Bourgondiër dat ik ben!
Een haan horen kraaien en een vogel fluiten…
Vertrokken uit Sarajevo met een goed gevoel. Vandaag een mooie rit naar Montenegro op het programma door het binnenland en zonder flikken op iedere hoek van de straat. Mooi was het weeral en geen regen, ook belangrijk he? Machtige bergketens en de natuur die zich in volle glorie laat bewonderen tot..op een kruispunt ergens weet ik veel in niemandsland twee flikken en ene met een bordje “stop” erop. Dat kan toch niet waar zijn he? Weeral, en wat nu weer, er staat toch geen rood licht en er rijden hier geen auto’s? Ik weet het ze zoeken mij en mijn kaal bolleke valt op, de snoodaards. Papieren, rijbewijs en mijne portefeuille zeker? Wat bleek na controle van dat alles? Mijn lichten branden niet. Maar het was ne sympathiek gast en toen hij mij eens goed bekeek met mijn borstkas vooruit kreeg hij precies een beetje schrik en mocht ik beschikken.
Even verder ben ik dan iets gaan drinken om te bekomen van de schrik, gewoon naast de weg, knap serveuske en…zalige stilte! De haan kraaide in de verte en nog verder vogels die vrolijk hun lied aan mij lieten horen. Een uur heb ik er gezeten en genoten.
Dan verder naar Durmitor, een bangelijke weg genomen (ZEKER niet voor mensen met hoogtevrees) maar mooi! Tot ik niet verder kon want het was aan het sneeuwen verderop. Daarom ben ik nu niet in Zabljak maar in Podgorica en morgen één dag vroeger in Njegusi bij mijn vrienden, en weet je wat? Ik zal morgen een geweldig feestje maken samen met deze fantastische mensen om iets te vieren..
Wat? Oprechte en zuivere vriendschap misschien… ?
Dag 3 02/05/2011
Verblijf in Sarajevo
Verleden jaar heb ik ook Sarajevo bezocht maar met één bezoek kan men een stad niet kennen, trouwens ook niet met twee bezoeken. Maar nu kan ik gerichtere bezoeken brengen en een beetje dieper ingaan in de geschiedenis.
Ook wil ik proberen het hoogst gelegen dorp in Bosnie te gaan bezoeken, Lukomir. Dit dorp is gelegen op 1500 meter hoogte en heeft nog 11 inwoners. Ik hoop dat de sneeuw verdwenen zal zijn want anders is het dorp onbereikbaar!
Ook de tunnel onder het vliegveld die van levensbelang was tijdens de oorlog wil ik bezoeken.
Het verschil tussen een Ferrari en een Kia
In mijn reisboek stond deze dag in het rood ingevuld! Eindelijk zou een droom werkelijkheid worden, “vredige haven” noemde deze droom, en vredig was het. 1470 meter moest ik overwinnen om die haven te bereiken, “wegen” die geen wegen zijn en achter de jeep van het toeristisch bureau om de weg te vinden en fotokes van mezelf te laten nemen. LUKOMIR (Vredige haven) zo noemde mijn eindpunt vandaag, verscholen in het midden van die woeste bergen. Sinds een vijftal jaren is er elektriciteit anders waande je je terug in de tijd geschoten met die tijdscapsule van professor Barabas. Gewoon uniek was deze dag!
Ook de Igman berg en Bjelascica waar in 1984 de Olympische winterspelen hebben plaatsgevonden heb ik bezocht, mooi was het, en ook de zon was voor de eerste keer paraat om mij die prachtige natuur in volle glorie te laten aanschouwen.
En dan de terugweg. Daar wilde ik nog de tunnel onder het vliegveld gaan bezoeken die zo vele levens gered heeft tijdens de laatste oorlog. Even niet opgelet en patat door een stom rood licht gereden en vanwaar ze kwamen weet ik niet maar opeens een bordje met “stop”. De flikken! Blijkbaar hadden ze compassie met mijn onschuldig knap kopje en na een beetje onderhandelen (20 €) mocht ik verder, ze stelden mij nog de vraag waar ik heenreed waarop ik zei “ik kan die verdomde tunnel niet vinden”. Toen was hun antwoord “volg ons maar”. Met de blauwe zwaailichten van die flikkenauto voor mij zijn wij naar die tunnel gereden (zonder die gasten had ik hem nooit gevonden).
Na nog een vriendelijke handdruk namen we afscheid en ben ik dat stukje geschiedenis ingedoken.
En het verschil tussen een Ferrari en mijne Kia? De gast met zijne Ferrari kan in die “Vredige haven” niet geraken, ik met mijne Kia wel, en IK heb een dag beleefd die ik nooit meer zal vergeten!!!
En morgen trek ik verder naar het Durmitor nationale park. Daar ga ik eens een feestje bouwen...
Dag 2 01/05/2011
Slunj – Bihac – Jajce – Sarajevo 337 km
Hier begint eigenlijk mijn verlof! Ik ga een kort bezoek brengen aan Bihac en daarna zeker het middagmaal nemen in Jajce. Dit is een mooi moslimstadje met in het centrum de mooie waterval.
Het was ook de nederzetting die het langst uit de handen van de Mongolen kon blijven, tot 1528.
Van daaruit gaat het verder naar Sarajevo met waarschijnlijk nog een in stop in Travnik of Zenica.
In Sarajevo ga ik in een klein hotel slapen omdat het een beetje moeilijker is bij de mensen. Dit hotel is gelegen aan de brug waar Frans Ferdinand van Oostenrijk vermoord is door Princip op 28 juni 1914.
Als stenen konden praten…
Mijn rit vandaag heeft mij weer voor een stuk op de wereld gebracht. Wondermooie landschappen heb ik gezien, een kleurenpalet van moeder natuur is nu gebrand op mijn netvlies. Maar dit mooie land verbergt nog zo vele geheimen van een droef verleden. Als stenen konden praten… zouden zij mij kunnen vertellen wie zij vroeger beschermden, het is altijd iemands huis waar mensen geleefd en kinderen gespeeld hebben, zouden de kapot geschoten huizen mij dan zeggen wat er gebeurd is tijdens die oorlogsjaren?
Een echte schrijver zou over deze mensen lyrische woorden gebruiken om hen te beschrijven, ik ben geen schrijver maar ik zie en ervaar wat er zich hier afspeelt. Ik zie de mensen met al hun fierheid in die kapot geschoten huizen samen feesten want het is Pasen. Ik zie hen genieten van het lam aan het spit een slivovic en een glas wijn! Maar het huis is kapot en de stenen verbergen hun geheimen.
Ik ben niet gestopt om eens met hen te praten en misschien in hun leefwereld binnen te dringen en geheimen ontfutselen, ik was tevreden als ik hen zag feesten.
Dit is een mooie rit geweest met als eindpunt Sarajevo en het plaatselijke cafeetje waar je gerookt buitenkomt. Genoten heb ik in Jajce bij een lekker glas koud bier en later van die heerlijke cevapcici.
Genoten heb ik vandaag en genieten zal ik morgen ook doen, dit ondanks de regen die vandaag nog geen seconde gestopt is.
Ik ben gelukkig, alleen die stenen he, ik zou willen dat ze konden praten…
Dag 1 30/04/2011
Deze eerste rit wil ik tot in Rastoke (Slunj) rijden. Slapen doe ik wanneer ik ook maar even moe word in de auto. Overnachten doe ik in het rustige mooie Rastoke. Dit is echt een aanrader om te slapen en het ligt maar op enkele kilometers van Plitvice.
Wat een prachtige dag, de rit is buiten de eerste files in den Belgique fantastisch verlopen. Een cruisecontrole werkt heel goed, alleen is het een aanpassing op uw rijgedrag. Maar troost u, alles went!
Zodus, na een nacht van geen problemen ben ik toch de laatste tien kilometers als een kleine zombie doorgekomen en in Rastoke bij mijn kleine waterval aangekomen. Zoals altijd was de ontvangst weeral geweldig. Kroatisch zeker?
Ik was curieus om mijn oude vrienden terug te zien na een koude winter en daarom naar het restaurant “Villa Velebita” gereden om daar het slechte nieuws te vertellen dat ik niet meer gids. De verontwaardiging was groot maar na de uitleg begrijpelijk. Komt er daar toch een bus binnen zeker met aan het stuur een oude bekende die mij eerst niet herkende. Even later kwam hij terug en zij hij
“ti si Leon”, “je sam”. Enfin, de trein (of bus) was vertrokken, tetteren dat we deden! En wat bleek?
Hij moet volgende week de Belgische groep van mijn oude firma rondrijden. Alleen staat het progamma hem niet aan. Waarom? Wij weten het. Zij zullen het later ook wel weten…(de toeristen)
Schaap moet je zeker eens proberen in de omgeving van Plitvice, doodgewoon heerlijk is dat, nog een wijntje erbij en een vrolijke babbel ondanks ik dit jaar niet kom, maar “šta me briga”, “wat kan het mij schelen” wij zijn toch vrienden? De rekening, idem, “ Šta me briga”… En de drank? Hij was in de man en een tijd later de man in de taxi…
En nog iets, ik heb het nationale park al menige keer gezien, maar het blijft ondanks ik niet geloof, een prachtige schepping van God! Adembenemend is het boven die grote waterval en dan die schepping te mogen aanschouwen. Bestaat Hij dan toch? Ik weet het niet meer denk ik dan, die Man zal ik nooit begrijpen. Ik weet wel dat ik de Kroaten liefheb, hun land, wijn, vrouwen, rivieren en bergen. En tussen al dit moois ben ik een kleine, onbeduidende schakel, papa Leone…
Tot nog eens, als ik van al dat moois verlost ben…?
Grt
PS: aanvullend volgende dag …..koppijn!
21/04/2011
Ik ben aan het aftellen voor mijn nieuw vertrek volgende week vrijdagavond. De reden dat ik ’s avonds vertrek is dat ik graag wat tijd wil winnen om in Rastoke rond de middag aan te komen. Rusten doe ik wel in de auto, met een uurtje rust heb ik genoeg en voorbij Frankfurt is het rustig rijden.
Ik kijk er echt naar uit nu ik niet meer gids om eindelijk eens te genieten zonder te moeten kijken of nog dingen voor te bereiden. Alhoewel! Er zijn twee firma’s die mij gevraagd hebben om een reis uit te stippelen voor het volgende jaar en dat doen we dan wel, ik heb zo mijn ideetjes. Het zal in ieder geval niet meer voor mijn oude firma zijn en ook zullen het andere routes zijn, later misschien meer hierover.
Nu gaat het over mijn nieuwe reis waar ik veel van verwacht en ik ben benieuwd welke avonturen ik nu weer ga meemaken. De route is uitgestippeld maar natuurlijk rijd ik graag op onbekende wegen om te kijken of het gras daar niet groener is. En ook de Bourgondier in mij wordt weer wakker, welke wijn ga ik ontdekken en welke specialiteiten en welk gezellig restaurantje en welk… och er zijn nog zoveel dingen om te ontdekken.
Het verslag van mijn reis zal ik hopelijk regelmatig op “ mijn dagboek” zetten zodat iedereen voor een stukje kan meerijden met mij en deel uitmaken van mijn avonturen. Dus mensen vanaf hopelijk zondags kijken naar het verslag. De route die ik neem kan je ook volgen door op link te klikken.
Papa Leone
Reis Osijek 02/03/2011
08/03/2011
We zijn terug thuis na een korte maar mooie reis. Mijn dochter heeft nu ook eens de andere kant van Kroatië gezien, een kant die niet vergelijkbaar is met de kust! De mentaliteit van de mensen is er ook anders, ze zijn niet zo gestresseerd door het massa toerisme dat er aan de kust is. Zij stralen de eenvoud uit en zijn altijd vriendelijk, ja zelfs de politie.
Van het eten hebben we beiden ook genoten, Bourgondiërs die we beiden zijn en ook van de lekkere wijn waarvan sommigen zeggen dat hij niet lekker is maar wij weten wel beter. De “Zelena Zaba” in Kopacevo of het restaurant van Josic in dat weggestoken dorpje Zmajevac of het restaurant in Vukovar naast de Donau? We hebben ze bezocht en we hebben er genoten!
Het enige minpunt van de reis zijn de kinderen van Vukovar. Dat was toch de eigenlijke reden dat wij naar daar zijn gegaan om te kijken wat er van hen geworden was? Enkelen zouden ook afspreken met ons, maar dat is niet doorgegaan! Ze wisten dat we er waren maar tijd vrijmaken zat er niet in. Dat was een grote ontgoocheling.
Maar ook de situatie in Kroatië moet veranderen voor de mensen, demonstraties in Zagreb en later ook Osijek en Split tasten meer en meer het straatbeeld aan. De mensen willen werk en centen! We weten van de mensen daar dat de lonen (??) momenteel 350 € bedragen maar dan wel werken van 7 uur
’s morgens tot 19u00 ’s avonds en dat zeven dagen per week! Begin er maar aan, en dan wordt men nog niet altijd op tijd uitbetaald. Maar de bevolking roert zich meer en meer en ik voorspel nog problemen tijdens het toeristisch seizoen.
En ook de bura heeft weer van zich laten horen aan de kust, op een dag was er een snelheid van 200 km per uur en was er alles afgesloten voor het verkeer. Normaal zeker met zulk een snelheid? Dan moet je goed opletten of je vliegt uit je “Pumake”.
En nu aftellen naar mijn rondreis eind april, ik laat mij niet tegenhouden door de demonstraties hoor, ik heb alvast nu genoten van een heerlijk voorgerecht.
En dochter, misschien doen we het nog eens over ik zal wel voor gids spelen! Ik heb genoten van het samenzijn.
Groetjes
Papa Leone
05/03/2011
Ik heb mij precies al beter gevoeld in mijn leven! Gisteren een mooie uitstap gedaan naar Vukovar, Ovcara en Ilok. De kinderen hebben we niet gezien zo zie je maar
hoe snel je je vergeten bent. De uitstap is voor hen die het nog niet gezien hebben confronterend, nu besef je wat er allemaal gebeurt is. In Ovcara voel je letterlijk wat er
gebeurt is, 200 mensen werden hier gemarteld en vermoord.
Dan verder naar Ilok en zijn heerlijke wijn. Eten hebben we gedaan naast de Donau in Vukovar en het was heerlijk!
De avond hebben we al zingend doorgebracht onder leiding van Mirko en zijn gitaar, en natuurlijk was er de nodige drank bij.
Vandaag zijn we verder de Baranja ingetrokken naar Zmajevac, een authentiek dorpje op de wijnroute.
Zojuist op het nieuws gezien dat de betogingen zich uitbreiden, nu ook in Osijek en Split! Niet moeilijk als je maar 350 € per maand verdiend en alle prijzen omhoog gaan.
En komt nog bij dat ze dan nog moeten wachten op hun loon. Waar zal dit eindigen?
03/03/2011
Twee knappe dames en de maaltijd van de arme mens.
De mensen in Kroatie komen in opstand. Er zijn de wellis waar kleine onlusten in Zagreb maar het volk heeft er genoeg van. Er is geen geld en geen geld is geen eten en geen eten is een lege maag en dat doet pijn! Zo simpel is het.
De Baranja is een mooie streek maar desolaat deze periode. De sneeuw maakt van de dorpjes precies iets triestig alsof ze zeggen “ook voor ons is het genoeg”, wij willen de zon” net zoals de mensen zeggen “wij willen werk en geld”. Er zijn nog vele problemen hier en ze zijn nog niet opgelost. Ook vandaag is er weer een demonstratie geweest in Zagreb.
En de maaltijd van de arme mens? Ik hoor jullie al zeggen “sta me briga”. Wie zijn die dames?
Knappe grieten en goed gezelschap waren ze en ik heb genoten van de dames! Oke, ik zal het zeggen, het was in Kopacevo en het restaurant was de “Zelena zaba” en de maaltijd fish paprika. Zalig was het! Zoetwatervis met noedels en een beetje pikant (de dames ook!) en genoeg witte wijn. De maaltijd der armen maar nu een specialiteit, zeker proberen wanneer je in Kroatie bent.
En ik heb nog iets ontdekt vandaag. Waar wij slapen kan je ook een kamer voor een uur huren in deze periode. Ik werd deze namiddag wakker (oud..dutje) omdat ik gekreun hoorde en ik ben zeker niet dom en de bh lag in de badkamer..oke. En ik ben alleen..nu nog iemand vinden maar wat gaat mijn dochter zeggen? De prijs voor de kamer weet ik al de rest nog niet…
Morgen bezoeken wij Vukovar en zo verder naar Ilok en de goede wijn.
Groetjes van papa Leone uit de koude Baranja.
Papa Leone
02/03/2011
We zijn in Osijek, eindelijk zou ik zeggen. Slecht weer dat het hier is, sneeuw en nog eens sneeuw en koud natuurlijk. Aan de kust is er momenteel een bura van 200 km per uur! Maar we trekken het ons niet aan. De aankomst was heel plezant en de mensen konden het niet geloven dat papa Leone voor de deur stond, de verwondering was groot! Maar hoe zijn we onze reis begonnen? Met problemen! We waren pas weg en wilden de autostrade opgaan maar die was afgesloten. Geen probleem dan rijden wij wel langs Grobbendonk. Maar daar zijn ze aan de brug aan het werken, resultaat file! Enfin na lang mijn “kaske opgefret” te hebben zijn we dan toch rond acht uur op de autostrade geraakt, dat was dus bijna een uur rijden voor een tiental km. Goed he?
In Keulen had ik een goede gids (mijn dochter), na drie rondjes gedaan te hebben zagen we toch de ingang van de parking. En volgens haar was dat niet ver van de terminal maar ja voor de jeugd is drie km te voet niet ver zeker? Maar ik ben wel een oude vent met een valies en laptop en…
En na de sneeuw onderweg ben ik dan nog verloren gereden in Osijek zodat we pas rond 19u00 aangekomen zijn. Maar één ding moet ik zeggen, het wederzien was fantastisch en gemeend en de rakija ook, die was lekker en warm van binnen.
Tot morgen ik kruip erin en ga dromen van….
Papa Leone doet de groetjes aan het zonnige België
06/02/2011
Ik ben aan het aftellen. Volgende maand ben ik weg met mijn dochter, de goeie ouwe tijd. Hoewel dat “oud” begint toch te tellen voor mij, maar soms voel ik mij ook jonger hoor! In ieder geval trekken wij samen voor enkele dagen naar Slavonie meer bepaald naar Bilje waar ik een heel goed adresje weet om te slapen. Mij verwachten ze niet want het moet een verrassing blijven ik hoop alleen dat ze het niet aan hunne tikker krijgen als papa Leone voor hun neus staat!
De mensen waar ik verblijf hebben hun deel van het leed tijdens de laatste oorlog wel gehad. Ze kwamen uit Vukovar en dat is toch een bijna totaal vernielde stad geweest. Ik ben benieuwd hoe de wederopbouw ondertussen gevorderd is en of de stad iets van zijn vroegere grandeur terug kan vinden.
Slavonie is een deel dat bij de toerist niet gekend is, maar het is er heel mooi. De kleine dorpjes zoals Kopacevo, Zmajevac en...Ik kan nog even doorgaan, gebouwd in die typische Slavonisch architectuur met de valse ingang en de oude weggestoken wijnkeldertjes, mooi is het.
Echter Slavonie moet je bezoeken vanaf augustus. Dan zijn er folklorefeesten en ik kan U verzekeren dat men dit nooit meer zal vergeten. De kledij die deze mensen dan dragen is fenomenaal! De uitbundigheid evenzeer.
Voor mijn dochter is het toch weer een stap in het onbekende. Het binnenland heeft ze eigenlijk ook nog niet gezien maar ik ben zeker dat het haar zal bevallen. En ik ben zeker dat we samen enkele prachtige dagen zullen meemaken.
Slavonia mi dolazimo!
Papa Leone
Papa Leone de gids is niet meer! Winter, koud en vroeg donker. Het maakt een mens er nu niet bepaald prettiger op. Ook het besef dat de reizen die
ik toch enkele jaren begeleid heb zonder mij zullen doorgaan…ja, plezant is anders zeker? Ik heb het altijd graag gedaan, mijn mensen Kroatië leren
kennen zoals ik het al jaren ken. De verhalen, Plitvice, bezoekje aan die oude man in de Knin, Ado en zijn moeder of die eerste oester die men
probeerde te eten en dan die boottocht waar men toch een beetje angst voor had. Het zijn mooie herinneringen die ik koester.
Terwijl ik hier luister naar die mooie melodie van Winnetou (ik zal de link eronder zetten), komen al die mooie verhalen in mij boven. Dit is allemaal verleden tijd, in het gidsenwereldje moet je binnen de lijntjes kleuren en er staat altijd wel iemand klaar om je de das om te doen.
De firma heeft besloten om vliegreizen te maken en met plaatselijke gidsen te werken. Ik weet dat het niet meer dezelfde reizen zullen zijn, het zullen “koude” vertellingen worden van mensen die wel hun job doen maar nog altijd niet mogen vertellen hoe het allemaal echt is! Het zal voorgekauwde geschiedenis zijn en geen plaats voor improvisatie. Het zij zo! Wat men mij niet afneemt zijn de vele mensen die ik heb leren kennen en met vele heb ik nog altijd een goed contact.
http://www.youtube.com/watch?v=gzeydENt0yQ&feature=related
Papa Leone de reiziger en levensgenieter is er weer! Ik kijk al uit naar mijn eerstvolgende reis in maart met mijn dochter. Herinneringen aan hoe de
eerste ritten samen naar ginder waren zullen weer bovenkomen. Ja, ik kijk er naar uit dochtertje. We zullen samen genieten in het mooie Slavoniё!
En dan de volgende reis in de maand mei naar Sarajevo, de Tara en verder Montenegro door. Nieuwe wegen, nieuwe mensen ontmoeten maar vooralsnog echt genieten en mijn rusteloze Balkan ziel volgen naar waar die ziel mij brengt. Ik ken vele mensen ginds en ik zal altijd terugkeren naar hen en wie weet kom ik jullie ginder ver tegen op een reis, weliswaar niet als gids maar gewoon ergens op een zonovergoten terrasje, je kunt mij altijd groeten hoor, ik ben niet haatdragend tegenover wie dan ook. Ik heb mooie jaren bij de firma gehad maar één iemand heeft beslist dat het genoeg was, tijd voor nieuwe meubels zeker? En de oude? Bij het grof huisvuil...Tot ziens, ergens op een terrasje?
Papa Leone
Wat waren de beginnende herfstkleuren weer mooi in Plitvice! Het rode van de bladeren dat weerspiegeld in het helblauwe water. Als men dit ziet vergeet men veel, het thuisfront dat ik echt wel mis verdwijnt hier even naar de achtergrond. Plitvice is een tuin van Eden waarin je wegdroomt, waar je wil blijven. Ik heb echter nog één droom! De "tuin van Eden" in maagdelijk wit getooid als een mooie bruid. Ik hoop van dit te mogen aanschouwen dit jaar, eens weg te dromen in mijn ééntje en mijn leven eens te overschouwen, verleden en toekomst. Dan gaat er zeker een droom in vervulling.
Kroatië is een mysterieus land dat mij intrigeert, zijn mensen en zijn geschiedenis. De mensen zijn er vriendelijk maar willen ook met respect behandeld worden. Ze zijn niet zoals op het Kroatisch prikbord verteld wordt. Als je dan de vragen ziet "wat kost een bolletje ijs?", dan weet je toch genoeg! Als ze konden namen ze dat bolletje ijs ook nog mee vanuit Nederland. En dan maar klagen dat de Kroaten onvriendelijk zijn.
Mag ik ook eens verhaaltje vertellen? Een Belgisch verhaaltje, meegemaakt op mijn laatste reis in Zadar op de markt? Één van de klanten wilde graag enkele rauwe mossels gaan eten op de plaatselijke vismarkt en vroeg dit vriendelijk met handen en voeten aan de verkoopster. Vijf stuks vroeg hij en hij betaalde ze. De vrouw deed er een tiental open maar wilde onder geen beding geld, integendeel, de man kreeg nog een kilootje mosselen gratis mee! Hebben wij natuurlijk gelachen toen die verbouwereerde man met zijn kilo mosseltjes rondliep op de markt. Conclusie van dit verhaal? Je wordt behandeld zoals je zelf de mensen behandeld.
Waarom ik dit hier vertel? Op het prikbord ben ik geblokkeerd omdat ik niet in de gratie val van bepaalde mensen die chagrijnig hun gal spuwen over alles en nog wat. Die nu zelfs wijn promoten die ze altijd veroordeeld hebben als zijnde slecht, maar ja Norbert, misschien heb je nu wel een percentje?
Och, šta me briga, laat de toeristen maar die zich opstapelen in tentenkampen in Istrië en discuteren over ijsbolletjes, zware shag van Nelle, Senseo en inlegkruisjes, dan blijven ze zeker weg uit het mooie Kroatië en heb ik de weg en echt "leuke" terrasjes vrij.
Ik zal mij nu ook maar blokkeren zeker?
Groetjes
Papa Leon
06/10/2010
Het zit er bijna op dit jaar. Het is zwaar geweest maar de moeite. Wat ik hier nu schrijft heeft ook zijn rechten, en zij die zich geviseerd voelen zullen het wel begrijpen hoop ik! Eerst en vooral de 98 % goede klanten, bedankt voor wat jullie mij gegeven hebben. Vriendschap, maar meer nog mensenkennis. Met sommigen, en niet alleen dit jaar, heb ik echte vriendschap gesloten, diepe gesprekken gehad en in mijn hart gesloten. Andere noem ik achterbakse mensen die mijn job naar de kl..helpen en die mij doen denken, “foert”. Zij zijn vriendelijk in uw (mijn) gezicht, maar draai je rug niet of..Ik chagrijnig? Nee zeker niet! Daarvoor heb ik teveel mooie dingen meegemaakt met die 98% andere klanten. Ook mijn huidige groep oudjes (sorry he) zij waren fantastisch!
Maar toch begint het allemaal zwaar te wegen. Is het de ouderdom? Misschien wel. Ik kan die jonge grieten nie meer zo goed af op die wandelingen zeker? Maar echt mensen, mijn hart ligt in Kroatie, dat maagdelijk wit van Plitvice wil ik meemaken in alle eenzaamheid en dan mijmeren over wat het leven mij gebracht heeft en nog zal brengen. Problemen waren en zijn er voor iedereen, maar ook mooie momenten. Bedankt Kroatie dat ik met je heb mogen kennismaken, dank zij U kan ik nu mensen laten genieten van uw schoonheid. Hopen dat ook zij van U gaan houden en terug komen naar uw zee en bergen. Naar uw eiland in de zon met die eenzame visser en die goedkope huiswijn. Maar vooral naar de vriendelijkheid en openhartigheid van uw bewoners. Videmo se Hrvatska! (Ako bog da)
Maar zorg er godverdomme voor dat het eind dit jaar wit ziet en ik die enige droom nog kan meemaken.
En die 2%? Den boom in!
Grt Papa Leone
15/09/2010
Zo, we zijn weer even in het land, zaterdag terug vertrek en nu voor twee reizen. De eerste brengt mij naar Opatija en dan blijf ik in Zwitserland om de volgende groep op te vangen om dan richting Montenegro te gaan. Het zal zwaar worden maar dan is het verlof en kunnen we uitrusten.
Het verhaal met Ado is ook in positieve zin afgelopen en we hebben nog veel geld over. Daarvan heb ik gisteren al 200 € gespendeerd om een vriend van een goede collega te steunen wiens kleine dochtertje leukemie heeft. Ik denk dat iedereen er wel akkoord zal meegaan dat we daar 500 € van maken? Er wordt voor dit meisje ook een grote benefiet op de parking van reizen Lauwers gedaan waar ook de Lierse spelers aanwezig zullen zijn. De behandeling kost namelijk veel geld, laten we alleen maar hopen op een goede afloop. Er volgt later nog meer info over deze benefiet.
Dus wat is er nog in kas? 1168-500=668 €
Bedankt iedereen en groetjes
Papa Leone
Eerste verslag begin april.
Voorbereiding op mijn reis.
Een beetje cyrillisch?
Ik moet een groot deel door Servisch grondgebied in Bosnië, de straatborden zijn daar natuurlijk in het cyrillisch! Wanneer men dan zulk een reis maakt, en zeker wanneer men alleen reist, is het belangrijk dat men goed voorbereid is. Misschien het belangrijkste is wel het kunnen lezen van de borden langs de weg, dit heb ik tot mijn grote schande verleden jaar ondervonden. Dit zal mij dus niet meer overkomen!
Alhoewel dat verkeerd rijden ook zijn charmes heeft!
|
Cyrillisch alfabet |
А а |
Б б |
В в |
Г г |
Д д |
Ђ ђ |
Е е |
Ж ж |
З з |
И и |
|
Cyrillisch alfabet |
Ј ј |
К к |
Л л |
Љ љ |
М м |
Н н |
Њ њ |
О о |
П п |
Р р |
|
Cyrillisch alfabet |
С с |
Т т |
Ћ ћ |
У у |
Ф ф |
Х х |
Ц ц |
Ч ч |
Џ џ |
Ш ш |
De route voorbij Sarajevo richting Durmitor
Trnovo Tpнovo
Rataja Pataja
Brod Брод
Kopilovi Копилови
Mratinje Мратинје
Boričje Боричје
Durmitor Дурмитор
Donja Bukovica Донја Буковица
Boan Боан
Redice Редице
Ostrog Острог
Sviba Свиба
Podgorica Подгорица
Tip!
Hoe kan je deze cyrillische letters typen?
Men gaat in Microsoft word naar - invoegen - verder naar symbolen en dan naar beneden scrollen tot je cyrillisch ziet.
Веел плезиер!
ПаПа Леоне
2 maart 2010
10 april! Ik tel de dagen af, ik bereid mij verder voor. Wat kan ik bezoeken wat ik nog niet ken? Waar zal ik een klein typisch restaurantje vinden? Waar zal ik..? Och, ik heb nog zoveel vraagtekens in mijn kale knikker, nog zoveel routes die ik wil rijden maar vooral hoeveel nieuwe vriendschappen ga ik weer ontdekken? Is het niet rond dit gegeven dat een reis draait? Ook hun geschiedenis beter leren kennen want datgene wat er gebeurd is is al zo lang geleden begonnen. Elkaar begrijpen, ook dat is reizen! Natuurlijk ook de mooie plaatsen maar vooral de warmte van de mensen, daar doe ik het voor. We lopen allemaal op deze ronde bol die men aarde noemt, ieder heeft zijn gewoontes en zeden maar we kunnen toch zoveel leren van elkaar!
Verdraagzaamheid. Ik weet het en je moet mij niet vertellen wat daar allemaal gebeurd is enkele jaren geleden. De wonden zijn bij vele zeker niet geheeld! Maar ook daar gaat het leven ondanks alles verder en de mensen beseffen ook dat men moet leren om terug samen te leven.
Ik denk dat die tegenstrijdigheden mij aantrekken, ik vecht hier ook tegen gevoelens van onmacht tegenover “vreemden”. Maar toch trek ik naar de vreemde om dat te ontdekken en waarschijnlijk onbewust ook te leren uit de fouten die zij gemaakt hebben en waarvan ik hoop dat wij ze NIET zullen maken.
Word of ben ik dan een beter mens? Ik denk het niet, ik hoop alleen dat ik een beetje menselijke warmte kan opsnuiven van de mensen daar.
Ik bereid mij verder voor en tel de dagen af dat ik in mijn autootje stap en voor de zoveelste keer naar ginder trek. Hoe dikwijls is het nu al? 100 keer? Ik had het in ieder geval nooit kunnen vermoeden in 1991!!
Groetjes van Papa Leone
13/03/2010
Het moment van vertrek komt langzaam dichterbij. Ik had gehoopt dat de weersomstandigheden beter zouden geweest zijn zodat ik net als verleden jaar de natuur in volle lentefrisheid zou kunnen aanschouwen. Maar wat nu niet is kan nog komen.
Maar nooit zal ik het moment vergeten hoe ik verleden jaar die eerste Europese orchidee daar zag staan, en het was een bijenorchis, wonderlijk. En dan nog één en daar nog één en daar...ik waande mij in de tuin van Eden. En dan die landschildpad die eens kwam kijken wie haar stoorde bij het nemen van haar zonnebad. Voor een natuurliefhebber als ik is Montenegro dan ook een paradijs.
Natuurlijk heeft ook de winter zijn charme. Alhoewel ik nu toch naar de zon op mijn kale knikker tracht. Rondwandelen in die bergen en steden, een terrasje in Kotor, het is toch allemaal gezelliger als Laura van de partij is! De wijn smaakt anders en de mensen herleven en bloeien samen met de orchideeën open. Hun batterijen terug opgeladen om ons, toeristen, terug terwille te zijn. Wat mij nu bezighoud is hoe de wegen er zullen bijliggen op de route maar natuurlijk ook in Kroatië en de rest van de reis. Een bed zal ik wel vinden zeker? Reserveren is niet aan mij besteed, ik zit per slot van rekening een half jaar op hotel. Geef mij maar het onverwachte, de kennismaking met weer eens andere mensen en hun verhalen. Wie weet kan ik weer enkele verhalen optekenen voor mijn legendes. Maar daarover zullen jullie dan later wel lezen.
Nog 27 dagen geduld Papa en dan…genieten!
Papa Leone
Foto's van de reis.
Dag 1 – 09/04/2010
De reis is goed begonnen, in Duitsland heb ik natuurlijk weer de nodige wegenwerken ontmoet maar de files vielen mee. Duitsland is al zolang ik er kom één werf! En dat zal zo wel blijven zeker?
Ik ben in Neuhaus am Inn ook ons nieuw hotel gaan bekijken en dat is een meevaller geworden, mooi gelegen en alles in orde. En zo verder naar de “betaal” landen. We kennen ze allemaal en er is al veel over geschreven maar het moet betaald worden. Oostenrijk 7,5 € en nog twee stukken van 4,5 en 7,5 € wat enkele reis 19,5 € is (langs Regensburg)!
In Slovenië is het veranderd:
15 € voor 7 dagen
30 € voor 1 maand
95 € voor 1 jaar
Maar positief is ook dat er nog maar 13 km gewone baan is van Maribor naar de grens, dus de rest is autostrade. Conclusie is dat we niet meer moeten zeveren over Slovenië want het is goedkoper dan Oostenrijk en laat de rest maar rondrijden om aan die 30 € te ontsnappen en dan denken dat het hen minder gekost heeft. Mij niet gelaten!
Rond 18u30 ben ik in Rastoke aangekomen en heb ik mijn kamertje vastgelegd, ben lekker gaan ontspannen in een typisch restaurantje waar ik een heerlijke maaltijd genomen heb met twee glaasjes water erbij.
Het eigenaardige is wel dat het water hier “ rood“ is maar het smaakte heerlijk zo tussen die tientallen kletterende watervallen de ene al wat groter dan de andere natuurlijk! En de temperatuur? Het is nu 19u30 en ik zit nog op het terras met ongeveer 19°, schitterend gewoon!
Mijn kamer kost mij 18 € met ontbijt en privé kokkin erbij. Zij bakt ’s morgens mijn eitjes en ik krijg er haar waterval aan lieve uitleg gratis bij!
En morgen? Opstaan en genieten. Een zoveelste bezoek brengen aan Plitvice met nu een overvloed aan water, onvergetelijk zal het zijn. En aan de voet van de grote waterval zal ik dan eens denken aan die grote krijger, Winnetou, en ik zal zijn kreet eens laten weerklinken, als dat maar goed afloopt!
Mijn leven is toch een hel he?
Groetjes
Papa Leone
Dag 2 – 10/04/2010
Bewolkt en kouder! De voorspelling is ook minder, regen. Mijn kale knikker zal dit niet graag hebben. Maar niet getreurd, ik ga een rondje rijden boven het nationale park Plitvice want ik moet toch ook boven de waterval mijn kreet laten weerklinken. Liepen er daar toch Koreaantjes rond zeker! Ja mannen ze waren jong en begeerlijk!
Ik heb mijn kreet tweemaal gedaan en die Koreaantjes hebben mij vastgelegd op de gevoelige plaat! Ik heb wel geweigerd om handtekeningen te geven maar ze wilden toch met die knappe gast op de foto zeker. Althans dat denk ik toch want ik heb ze niet verstaan. Mijn tweede kreet was onder aan de grote waterval, het gevolg daarvan is dat ze mij juist niet opgesloten hebben vanwege “kreetvervuiling”!
De 16 meren lagen weeral te schitteren. Een overvloed aan water en daarom ook gedeeltelijk afgesloten, maar adembenemend zijn ze nu. Ze hebben de oude naam van “Duivelstuin” niet gestolen, momenteel is het een “Sprookjestuin” met vele feeën. Als God bestaat (zal wel zeker?) heeft Hij hier veel energie ingestoken.
En hoe kan het anders, ik heb weeral van een goede maaltijd genoten. Restaurant Velebit van mijn goede vriend Stanko is een aanrader even voorbij Plitvice. Janjetina, pijpajuin en gebakken petatjes. Mijn sportief lichaam ziet hier af! Maar weeral dat rode water he! En dan die palacinke gevuld met noten…nog even en ze kunnen mij bollen.
Ben ik ook nog de Baraceve grot gaan kijken, dit zijn zeker de grotten van Postonja niet maar ze zijn toch een bezoekje waard. De grot is gelegen op de weg van Slunj naar Plitvice, de inkom is 50 kuna.
Morgen trek ik verder langs Knin naar Mostar om mij daar weeral onder te dompelen in het harde lokale leven.
Mijn leven is toch een hel he?
Groetjes
Papa Leone
Dag 3 11/04/2010
Het moet weeral lukken, mijn korte broek was uitgepakt, 19°, mijn benen zouden mooi gebruind worden! Joepie. Opgestaan vanmorgen en wat zie ik ..regen. Godver… het zal toch niet waar zijn zeker? Bij mannen zijn er dingen die krimpen bij koude, wel ik moest goed zoeken om nog iets te vinden. Koud, regen en 15 km verder zelfs sneeuw. Verdomme Papa je hebt je tijd goed gekozen hoor! Maar niet getreurd, ik ga vandaag naar Mostar en daar zal het wel beter zijn, hoop ik toch.
De rit is goed verlopen en aan de grens geen probleem gehad.
Ik zit nu in Motel Kriva Cuprija een “rood waterke” te drinken, ik moet zeggen, goed water hebben ze hier in deze landen. Wat andere daar over denken kan ik mij niet aantrekken, mijn Resos Blatina van 2007 smaakt verrukkelijk.
Morgen nog enkele gidsen vastleggen en genieten van de omgeving, ik ga ook nog een bezoekje afleggen bij een vrouw in Pocitelj. Er zijn genoeg mensen die weten wat ik bedoel. Voor de rest nog links en rechts een wijnkelder bezoeken want ik ben al dat water beu!!
Mijn leven is toch een hel he?
Groetjes
Papa Leone
Dag 4 12/04/2010
Ik heb Mostar al vele malen bezocht, gisteravond ben ik nog even gaan wandelen want de oude stad ’s avonds en zonder toerisme is fantastisch. Het is alsof je in een tijdscapsule stapt! Het verleden wordt heden, onvergetelijke momenten die je nooit meer vergeet. Ik vraag mij alleen af of het in dat verleden ook zo veel en hard regende?
Ik heb sinds gisteren al zoveel regen gehad dat ik als een vis naar lucht begin te happen wanneer het vijf minuten droog is! Maar ik heb gedaan wat ik moest doen, gidsen vastleggen.
Dag 5 13/04/2010
De oude stad Bascarsija is eecht uniek en moet men gezien hebben! Die straatjes en zijn oude ambachten is onvergetelijk. Zo rondkuierend ben ik ook in een plaatselijk bruin cafeetje binnengestapt om de plaatselijke sfeer op te snuiven. Dat laatste kon men er goed! Als de daar in iets uitblinken is het wel in roken. Direct had ik een warm contact met de bevolking, ze konden niet begrijpen dat een Belg hun taal sprak, dat ik lozakes kon drinken verstonden ze wel!
Nu ga ik een andere specialiteit eten, de burek en hij is onder de stolp klaargemaakt. Een douche zal voor straks zijn, ik ga toch terug naar die bonte verzameling rokende turken die elk hun eigen verhaal hebben en het mij ook willen vertellen.
Vrouwen zijn er daar toch niet in die kavana, op straat wel, ik heb dikwijls gedacht “was ik maar dertig jaar jonger”! Het is een mooi en fier volk, kijken en denken mag en op mijn tanden bijten doe ik elke 30 seconden. Mijn tantist zal werk hebben bij mijn thuiskomst!
Mijn leven is toch een hel he?
Groetjes
Papa Leone
Dag 6 14/04/2010
Op een paar dagen heb ik alle seizoenen gezien! Maar de reis zelf zal ik nooit meer vergeten ondanks het rotweer. De trip van Sarajevo naar de Tara, Ostrog en verder naar Podgorica is ongelooflijk mooi..als je een beetje van avontuur houdt toch. Schrik mag je niet hebben en een beetje de taal kennen is ook nodig. Maar als je het aandurft moet je het zeker eens doen!
Ik heb ook voor de zoveelste keer een lesje in nederigheid geleerd! Ergens, weet ik veel waar, een barakje gezien en gestopt om een koffie te drinken. De deur werd voor mij opengedaan alsof ik een koning was, en de Bosnische koffie, vers gemaakt.. En of ik er een slivovic van het huis bij wenste? Natuurlijk want ik heb één groot probleem (meer ook) ik weet bij God niet wat” nee” in het Bosnisch is! Ook werd er mij nog “burek” van het huis aangeboden..gratis, Maar de tijd ontbrak mij. Enfin ik heb de gasten die er zaten een biertje aangeboden en ze zullen die Belg niet vergeten. Wat ik geleerd heb? Die mensen, ze hebben niets maar hun harten zijn goud waard.
In de Tara heb ik een visser met 17 hengels al vissend op een brug gezien en ik denk 30 meter boven het wateroppervlak! De kloof is onvergetelijk! Je kan elke 50 meter stoppen voor een foto, bekijk ze later maar eens in mijn album. De rit naar Ostrog was bangelijk, mist, regen en de weg is van mijn kl…Het klooster is echt mooi van ver maar ver van mooi!
Het mooiste was vandaag mijn laatste avondmaal (hopelijk niet!). Een taxi genomen voor de losbannige prijs van 2€40 en mij lekker laten verwennen. Flesje Vranac Pro Corde en een schotel van het huis. Bleek dat die garçon Servisch sprak en ik, domme Belg dacht dat ik alles verstond…?
De schotel bleek voor drie te zijn en ik… was maar alleen!
De prijs van dit losbandig leven taxi inbegrepen? Je raadt het nooit!
Mijn leven is toch een hel he?
Groetjes
Papa Leone
PS: Kwis vraag :
Wat is het nu aan het doen???
Kisa pada!!
Dag 7 15/04/2010
Crno Gore i vino! Beter, Montenegro en wijn. De “Plantaze” in Podgorica is ongelooflijk groot. 2300 hectaren aan wijngaard is enorm, en er ligt dan nog een stuk vliegveld in ook! Jaarlijks komt er ongeveer 100 hectaren bij en nu is men ook nog een wijndorp aan het bouwen. Er wordt jaarlijks 6 miljoen Euro aan ontwikkeling en promotie geïnvesteerd. Je loopt er werkelijk verloren, zo groot is dit domein. Bedankt Patrick van Slavino wijnen om dit voor mij te regelen, de ontvangst was hartelijk en de rondleiding geweldig. Wie beweert dat er hier geen goede wijnen zijn moet de Vranac maar eens proeven bij Patrick en kopen natuurlijk.
Ik heb een prachtige rit gemaakt vandaag en weeral veel gezien! Alleen, ik voel mij dikwijls oud: wanneer ik in het mooie Cetinje rondloop en het vrouwelijk schone zie.
Ja wadde! Waarom ben ik geen 30 jaar jonger? Mijn gedachten dwalen dikwijls af en mijn dromen zijn mooi maar ik ontwaak altijd veel te vroeg.
Buiten de natuur en cultuur heeft men hier alles waar een mens van kan dromen.
Ik slaap in Njegusi, niet ver van het geboortehuis van mijn nonkel Njegus. Gezellig zo midden in de bergen bij de gewone mens. De befaamde hespen hangen er met enkele duizenden te rijpen (echt waar!) en … ze zijn lekker. Wat betreft de ontvangst ??? Kan je met geen pen beschrijven !
Voor de rest, alleen dat rode water he…
Laatste verslag om tiien ure, en ’t is doenker en friskes maar seffens lekker warm onder de deken: Nog even terug, ik heeb een heerlijkee avond gehad, nuchter been ik nie meer maar gelukkiig wel.
Laku noc
Mijn leven is toch een helleke he?
Groetjes
Papa Leon
Dag 8 16/04/2010
Wat moet je kunnen in Montenegro? Ten eerste drinken, ten tweede nog eens drinken en ten derde nog meer drinken! Als je dan genoeg gedronken hebt ga je via een wondermooie kronkelende route mijn lieve nonkel Njegus bezoeken hoog in het Lovcen gebergte in zijn laatste rustplaats! Alleen blijkt dit momenteel geen goed idee te zijn. Men had mij wel verwittigd dat er nog een “beetje” sneeuw lag maar het bleek ongeveer 1,5 meter te zijn! Slaap zacht nonkel. Sorry, zal je volgend jaar wel komen bezoeken!
Maar zoals gezegd het was wonderbaarlijk, voor zover ik kon rijden toch! Deze weg had ik nog nooit genomen op een bepaald moment kan je volledige baai overzien, schitterend!
Ik kom nog terug om deze route volledig te doen. Mijn nonkel blijft daar toch nog even liggen!
Ik slaap en drink in de geboorteplaats van nonkel Njegus bij mijn goede vriend Micko en zijn vader met de rode neus. Je moet hier uit één blok graniet gehouwen zijn om te overleven. Maar de verbroedering met de plaatselijke bevolking is onvergetelijk: graniet is hier in overvloed, mensen minder maar misschien juist daarom zijn ze zo uniek in deze toch wel harde wereld.
Voor ons, vreemdelingen is het een paradijs met landschappen die je nooit meer vergeet. Voor hen is het dagelijks vechten, dit doen ze evenwel met de glimlach.
Momenteel ben ik “weeral” aan het verbroederen, buiten is het nat maar binnen in mijn buikje ook!!
Mijn leven is toch een hel he?
Groetjes
Papa Leone
Dag 9 17/04/2010
Wat een verrassing bij het opstaan! Daar was ze dan, mijn beste vriendin Laura. Dit voelt toch gans anders aan dan die kl.. regen. Voor mijn laatste dag in Montenegro kon het niet beter zijn want ik had een uitstap naar Virpazar in gedachten. Een rit die enkel met de wagen of met de fiets kan gemaakt worden. Voor fietsliefhebbers is dit een land dat veel te bieden heeft. Rustige wegen maar zij gaan wel op en neer, je moet getraind zijn om het aan te kunnen. Voor de berggeiten zijn er ook de hogere exemplaren om te overwinnen, maar opgepast want het zijn kuitenbijters!
Vandaag wilde ik ook mijn lievelingen vinden, orchideeën, het is bijna een obsessie voor mij (buiten het bekijken van de vrouwelijke exemplaren hier). En ze waren er, nog niet veel, maar de bijenorchis en het soldaatje stonden daar te pronken in de warme zon.
Dan verder naar het Skadar meer, daar zou ik waterslangen vinden. Zij waren aan het zonnen na een lange en koude winter. Ook padden en kikkers in alle soorten en vormen profiteerden van het lentezonnetje. Enkel de Griekse landschildpad is nog in winterslaap.
En de winter heeft zich van zijn strengste zijde laten zien: meters sneeuw zijn er gevallen en geloof mij er ligt in de bergen nog heel veel sneeuw. Ik wilde toch mijn nonkels laatste rustplaats gaan bezoeken via een andere weg, ja dag Jan! Ze waren er begot nog aan het skiën! Dus nonkeltje, tot volgend jaar dan maar zeker?
Morgen begint de terugrit. Perast, Herzeg Novi en Dubrovnik staan dan op het programma. Slapen doe ik in Neum, hotel Sunce is stilaan mijn tweede woonst! De oesters morgen? Ik weet niet, mijn bed is nog altijd maar half gevuld, en dan oesters gaan eten?
Mijn leven is toch een hel he?
Groetjes
Papa Leone
Dag 10 18/04/2010
En weg ben ik, met spijt in mijn hart nam ik afscheid! Graag was ik nog gebleven maar de kriebel om verder te rijden en te ontdekken kon ik niet onderdrukken. Er is wel een probleem met mijn auto, de vierde versnelling laat zich moeilijk nemen, misschien normaal met die ontelbare bochten die ik genomen heb. In ieder geval zal het geld kosten.
De rit bracht mij vandaag langs Kotor en vervolgens Perast waar ik Onze Lieve Vrouw van de rots bezocht heb (om mijn zonden..). Vervolgens verder naar Herzeg Novi en dan de grens. Daar heb ik mijn meest onschuldig masker opgezet want mijn wagentje is volgeladen met rood water, kaas en prsut. En ja Dick, het is mij gelukt, mijn water is voor even veilig, nu nog Slovenië, dat zal een ander paar mouwen worden!
In Dubrovnik ben ik gaan eten in het beste restaurant van de stad! Moby Dick is een aanrader, ik heb er al veel restaurants gedaan maar dit is top.
De Kroaten zijn zeker niet verbeterd als het op rijden aankomt. Zeker de jeugd heb ik al menige maal vervloekt, ze denken hier
allemaal dat ze een rally aan het rijden zijn.
Vanavond ben ik in Neum, hotel Sunce is bijna mijn tweede woonst. Men heeft er momenteel wel een probleem met het niet vliegen, er zijn momenteel maar een vijftigtal gasten in het hotel, al de rest is geannuleerd. Dit is in gans Kroatië een probleem voor de hotels en restaurants.
En ik? Ik ga nu een lekker cognacske nuttigen.
Mijn leven is toch een hel he!
Groetjes
Papa Leone
Dag 11 19/04/2010
Wat heb ik lang geslapen vandaag. Van de cognac of van het goede leven? Wie zal het zeggen? Ik weet het, jullie niet! Voor de rest een rustige dag gehad, enkel Korčula bezocht. Het was er koud maar zonnig.
Ook voor mijn reizen nog een wijnkelder bezocht in Potomje, niet die van Dingac maar Mandurazzi. En dan mijn lievelingsdiertjes gaan eten. De oesters zijn dit jaar groot en uitzonderlijk lekker! Alleen spijtig dat er geen vrouwelijk schoon inbegrepen is, alleen in bed na oesters…
Eigenlijk heb ik vandaag niet veel te zeggen, dus ga ik maar even genieten met de obers in het hotel, zij hebben toch niets anders te doen, kan nu dus rustig met hun voeten spelen.
Mijn leven is toch een hel he!
Groetjes
Papa Leone
Dag 12 20/04/2010
Het is weer eens een mooie dag geworden. Om iets te regelen moest ik in Omiš zijn en vandaar zou ik dan langs de Cetina rivier naar de autostrade rijden. In restaurant Radmatove Mlinice moet je zeker eens gaan eten. Lams, kip of iets anders onder de stolp is een aanrader maar wel op voorhand bestellen! Daar kwam ik te weten dat mijn goede vriend Stipe, de man die de boottochtjes deed op de rivier overleden was. Hij had mij verleden jaar met de laatste reis eind oktober reeds verteld dat hij kanker had, hij was bang voor wat komen zou! Één maand later was hij al overleden, als ik dit jaar in je bootje stap Stipe zal ik zeker aan je denken. Het ga je goed daar in de eeuwige jachtvelden waar die held van U, Winnetou, ook rust. Ik weet dat jij bij het maken van de film aanwezig was en met hem rondgevaren hebt op die mooie Cetina.
Op mijn verdere route kreeg ik een omleiding voor de wielen geschoven. Gelukkig zou ik zeggen want mooi dat het was.
Voor de rest is het rustig geweest, nu nog een kamertje vinden en eens vroeg in mijn bedje.
P.s. Mijn nieuwe TomTom doet het fantastisch! Ik denk dat hij in Kroatië toch 80 % dekking heeft. In Bosnië was het minder en Montenegro niet veel, maar ik ben echt tevreden over dat machien!!
Morgen naar Opatija en daar ga ik binnen twee dagen een vispicnik meepikken, eten en drinken..
Mijn leven is toch een hel he!
Groetjes
Papa Leone
Dag 13 21/04/2010
Verdomme he, die vispicknik gaat niet door. Stomme vulkaan daar in IJsland. Voor het toerisme hier is het echt een ramp. De crisis laat zich heel goed gevoelen. Ik heb het vandaag echt rustig gedaan (ondanks dat mijn dochter denkt van niet). Buiten een paar "waterkes" met Marinko op zijn boot in Opatija en een paar wijntjes bij... en nog een etentje bij..., plezant is dat niet hoor!
Ik offer mij dagelijks op voor de goede zaak, ik wil er een fles "waterke" op verwedden dat ik nog eens een standbeeld krijg ergens langs de kust. Het opschrift? " Hier rust Papa Leone, de opofferaar voor de goede zaak".
Ik ben nu in hotel Adriatic in Opatija, ik krijg hier weeral een goede service en ga nog genieten van een lekkere sauna en een massage (allemaal gratis).
Morgen ga ik een rondrit maken in Istrië, proberen om nog iets te regelen voor mijn reizen, een mens moet toch leven he.
Langzaam komt er zo een eind aan twee zware werkweken. Tot nu is het lastig maar positief geweest. Het is een groot verschil om nu met de mensen te praten dan na het seizoen. De stress is echt groot, geloof mij! Nu zijn ze nog ontspannen maar na honderd duizend keer een stomme toeristische vraag beantwoord te hebben zoals "waar is het toilet?" en dan de onbeleefdheid van diezelfde toerist te moeten meemaken. Ik zou ook onbeleefd worden en zeggen "ku..m..kl..". Sorry!
Mijn leven is toch een hel he!
Groetjes
Papa Leone
Hier alvast mijn reisdagen die ik ga proberen aan te houden.
Dag 1
Slapen in het mooie Slunj, bij particulieren. Dit is zeker een aanrader om eens te verblijven en het is maar 15 km voor Plitvice. Eigenlijk moet ik Rastoke zeggen want daar verblijf ik.
Ook een heerlijk typisch restaurantje daar!!
Dag 2
Dag 3 en 4 verblijf ik in Mostar in Hotel Kriva Cuprija
Hier blijft ik twee dagen met bezoeken in de omgeving. Het hotel is gelegen 200 meter voor de oude brug en is zeker een aanrader!
Dag 5 en 6
Bezoek aan de tunnel in Sarajevo en natuurlijk nog andere bezienswaardigheden.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Tunnel_van_Sarajevo
Dag 7
Sarajevo - Durmitor - Njegusi 270 km
Een stop maak ik in de Tara canyon. Althans als ik er gemakkelijk geraak, ik moet door Servisch Bosnië en dat is cyrillisch schrift! Uit ondervinding weet ik dat dit niet vanzelfsprekend is.
Dag 8 en 9
Verblijf in Njegusi en bezoeken aan Ostrog en Podgorica (Vranac wijngaard), Lovcen en Kotor. Het klooster is echt de moeite om te bezoeken, ik ben er al eens geweest maar niet in het klooster zelf.
Ook Lovcen is prachtig met het graf van mijn nonkel Njegus.....
http://www.discover-montenegro.com/durmitor-nl.htm Durmitor
http://www.discover-montenegro.com/ostrog_monastery.htm Ostrog
http://www.discover-montenegro.com/lovcen-nl.htm Lovcen nationaal park
Dag 10
Op deze dag bezoek ik Herzeg Novi en natuurlijk stop ik ook in Dubrovnik om er heerlijk te genieten in restaurant Moby Dick.
Dag 11 en 12
Verblijf in Neum
In Neum heb ik enkele verplichtingen maar de oesters staan zeker op het programma (alhoewel als alleenstaande zijnde...).
Ook nog een bezoek aan Korcula en Dingac.
De totale route is ongeveer 4000 km
De terugrit staat nog niet vast!!
Ik ben wel van plan om in de buurt van Ljubljana te slapen en deze mooie stad ook nog eens te bezoeken. Of misschien nog een stukje Istrië?
Wie weet, er zijn vele mogelijkheden!!
Hierover en natuurlijk de ganse reis later.
Ik kijk er naar uit!!!